( في بيت زياد )
كانوا زياد ورانيا توهم دا خلين
رانيا : أقول زيود ورى ما تشيلني وتوديني غرفتي
زياد : هههه هههه هههه ضحكتيني
رانيا : بدال ما تقول أنشاء الله تضحك
زياد : لو أنك زوجتي كان شلتك لكنك مو زوجتي
رانيا وهي ترقى : أقول نكمل نقاشنا بكرى أنا أبي أنوم
زياد : تصبحين على خير
رانيا : وأنت من أهله
زياد طلع من البيت
( في بيت بنات أبو متعب )
بيان : أريم أريم
أريم : ـــــــــــــــــــــ
بيان : هي أنت اكلمك
ليان : ههههاي يقالي إلا هالحين زعلانه
أريم : لا والله
ليان : أشوى أنك تكلمتي توني بأقول أنك صرتي من الصم
أريم : ههههههاي لا والله
بيان : وأنت ما عندك لا والله
أريم وهي ترقى : الحقران يقطع المصران
بيان : ههه نعم عيدي أموت أنا
ليان : خلاص رقت ما راح تسمعك
رنيم وهي تنزل : ها شوفو حلو علي أو لا
ليان وبيان : وااااااااااو
رنيم بفرحه : يعني حلو
ليان : جنان
بيان : نزيف
رنيم وهي تحضنهم : تسلمون يا أحلى خوات وصديقات بالدنيا
ليان : الله يسلمك
بيان : وش دعوه كل هذا عشان قلنا أنه حلو
رنيم : لا لأني في جو رومنسي
ليان : أنشاء الله الرومنسيه دوم مو يوم
رنيم : لا أنشاء الله أنا أبي أكشن
بيان : شف في أحد بالدنيا يبي حياته ضرب وهواش
رنيم : أنا
ليان : أقول بس أنا أبي أنوم تصبحون على خير
رنيم : وأنت من أهله
بيان : أقول رنيم أبي فلم حلو
رنيم : أفا عليك عندي أفلام مو فلم
بيان : بس أبي هندي
رنيم : يع يع أنا ما أحب إلا أمريكي
بيان : طيب يله
رنيم : يله
( في سيارة وليد )
وليد يكلم فيصل
وليد : ها أنتو بتجون
فيصل : أفا عليك بس شويات وجايك
وليد : طيب وزياد
فيصل : حتى زياد
وليد : طيب وين نروح
فيصل : لأستراحة الشباب
وليد : أوكيه يله
( في بيت رشا )
رشا في المطبخ تبي تسوي عصير لعبد العزيز
رشا : أممم أحط برتقال ولا مانجو أف والله ما أدري
عبد العزيز وهو يدخل المطبخ : لا هذا ولا هذا
رشا وهي تلتفت : أجل أيش
عبد العزيز بنظره حب : أجل أيش
رشا : أها يعني وش تبي
عبد العزيز وهو يقرب لها : أبـــي
رشا وهي متصنمه من قرب عبد العزيز لها وبهمس : وش تبي
عبد العزيز وهو يقرب لأذنها وبهمس : أبي قلبك يكون لي طول العمر وما يكون لأي شخص غيري
مهما كان ( وبعد عنها )
رشا كانت نبضات قلبها تنبض بقوه
عبد العزيز بنظره مليئه بالحب : وعـــــد
رشا وعيونها متعلقه بعيونه : وعـــــــــــــــــــــــــــــد
عبد العزيز وهو يمسك يد رشا : أمشي خل نطلع من المطبخ
رشا بأستسلام : يله
عبد العزيز وهو يجلس : وش فيك واقفه أجلسي
رشا : ها أيه بأجلس
عبد العزيز بأبتسامه وبنظرة خبث : أجلسي مو البيت بيتك
رشا : إلا
عبد العزيز : أوكيه أجلسي
رشا وهي تجلس : يله جلست أرتحت ألحين
عبد العزيز : دامك مرتاحه أنا مرتاح
رشا : عزيز ممكن طلب
عبد العزيز : يوه مو كفايه أنك ما خذه عقلي بعد تبين طلب
رشا بجديه : لا زيزو بجد
عبد العزيز : أمرى لو تبين قلبي لك مع أنه لك أصلا
رشا : أبي أعرف أبوي وش قالك بالضبط
عبد العزيز : ماله داعى
رشا : يمكن لك لكن لي أنا مهم
عبد العزيز بنظرة أسف : يعني وش تتوقعين أنه قال
رشا : ما أدري بس وش قال
عبد العزيز وهو يمسك يدها : مو لازم تعرفين أهو وش قال الأهم
متى تبين حفلة الخطوبه
رشا بضيقه : أي وقت أنت تحبه
عبد العزيز بحنان : يا جنوني ما أبي أشوفك متضايقه لو على أتفه سبب
رشا وهي تقوم : عبد العزيز أدري أن أبوي قال كلام مو حلو عشان كذا أنت ما تبي تقولي
عبد العزيز : لا من قال
رشا : أنت
عبد العزيز : أنا
رشا : يس لو أنه قال كلام حلو كان قلتالي
عبد العزيز : لا بالعكس قال هاذي بنتي الوحيده وما أبيك تزعلها لو بكلمه
رشا تضحك بأستهزاء وتحاول تخفي دموعها : هههههه لا والله صدقـــتــ
عبد العزيز وهو يحط أصبعه بفم رشا و بحنان : أووووش أوووش ما أبي دموعك تنزل يا جنوني لأني ما أبي أتعذب
رشا تحاول تخفي عبراتها من قهرها من أبوها